پرش به محتوا
تهران۱۲°
یادداشت

نقشه راه صنعت خودروی ایران

مونا ربیعیان ۴ دقیقه مطالعه کد خبر: ۳۷۷۳۶

خلاصه خبر

یکی از دغدغه های بزرگ امروز اکثر کنشگران اقتصادی و سیاسیون کشور پس از انقلاب رشد و توسعه متوازن صنعتی در همه عرصه های تولیدی همپای رشد صنایع دفاعی و نظامی کشوربعنوان نمونه شاهد در موفقیت با تکیه بر بستر توانمندی داخلی که انصافا حتی دشمنان قسم خورده این مرز و بوم را نیز به تحسین واداشته گردیده و سالانه بخش عمده ای ازانتقادات بحق مردمی و کارشناسان اقتصادی ازعلت این عقب ماندگی خصوصا در برخی صنایع مانند صنعت مورد نظر نگارنده صنعت خودرو با وجود چندین مقاله و کار کارشناسی و میز گردهای اقتصادی که همگی منتقدانه و کارشناسی شده نسبت به مشکلات توسعه صنایع مختلف به ابراز نظراقدام و حتی در مواردی همه تلاشهای صورت گرفته طی این سالها را نیز در حاشیه نقاط ضعف متاسفانه پررنگ و واقعی کم اهمیت جلوه داده گو اینکه هیچ نقطه روشنی در این صفحه تاریک وجود نداشته و ندارد .

نقشه راه صنعت خودروی ایران

با ارائه این مقدمه بر آنیم که با شرح مختصر وضعیت صنایع پیشانی کشورهمچون صنعت خودرو به واکاوی امروز این صنعت و علل عقب ماندگی و در خاتمه به مهمترین بحث که همانا پیشنهاد چگونگی بهبود و خروج از وضعیت فعلی میباشد بپردازیم.

در ابتدا اشاره به این نکات بسیار حائز اهمیت است که با پیروزی انقلاب اسلامی وبا مراجعه به تاریخ معاصر کشور مخالفان نظام مردمی و انقلابی ایران هر انچه در توان داشتند در جهت شکست خواست مردم بکار بردند از شورشهای اوایل انقلاب توسط گروهکهای معاند در شرق و غرب و شمال و جنوب کشور تا حمله نظامی با پشتوانه بیش از 30کشور که با ارسال امکانات نظامی و پرداخت پول گرفته و شروع به تحریمهای مختلف از سوی کشورهای غربی به سرکردگی ایالات متحده که همه زیر ساختهای اقتصادی و رفاهی مردم را هدف قرارداده بود وطبق نظر مراکزعلمی و تحقیقاتی معتبر اقتصادی جهان حتی بیست درصد این فشارها برای فرو پاشی نظام سیاسی یک کشور قدرتمند به لحاظ اقتصادی کفایت میکرد انهم در حالیکه بیشتر زیر ساختهای کشور از مراکز صنعتی و اقتصادی و جوانان غیور و فعال کشور درگیر جنگی پردامنه و نابودگر شده بودند که دامنه تحریمها هر روز بیشتر و تا امروز که بقول معروف فشار حداکثری را بطور ظالمانه بر مردم ایران روا داشته اند .مسئولین تصمیم گیر کشور را بر آن داشت که نگاه توسعه ای خود را به سازندگی خرابی های پس از جنگ و رشد و توسعه مراکز دفاعی و نظامی روی بیاورند که الحق نیز جزو مهمترین الزامات کشور طی سالهای گذشته بوده به ناچار در مدل توسعه کشور بدلیل مشکلات بیرونی و ناخواسته همچون تحریمها رشد و توسعه برخی صنایع در اولویت اصلی کشور قرار نداشت و این یک واقعیت غیر قابل کتمان است .چه موضوع اهمیت توسعه ساختار صنعتی کشور بر مبنای نقاط کاملا استراتژیک اقتصادی و نظامی قرار گرفت .و این یکی از اصلی ترین نقاط ضعف این صنایع و از جمله مهمترین آنها صنعت خودرو میباشد. بطور مثال در طی همین دو سه سال اخیر و با وجود همه گیری جهانی کرونا در سطح بین المللی کمبود لوازم بهداشتی و پزشکی در کلیه کشورها حتی کشورهای صنعتی دامنگیر مردم کشورها شد و تغییر رویکرد تولید در اکثر کشورها منجمله ایران به جهت جبران کسری های تولیدی که بطور مستقیم با جان مردم در ارتباط بود نشان از تغییر نگاه توسعه صنعتی و تولید با الزامات و الویتهای روز جوامع دارد.

در این خصوص نگاه جامعه ایران چه مردم و چه کارشناسان به صنعت خودرو طی سالهای گذشته با توجه به حمایت همه جانبه دولتها از این صنعت که با شدت و ضعف همچون جلوگیری از واردات خودرو و افزایش حقوق و عوارض گمرکی و ...ادامه داشته تغییر محسوسی پیدا کرده .شدت دخالت دولتها به نفع تولید کنندگان گاهی این مسئله را به ذهن عموم متبادر کرده که صرفا سود آوری بدون رعایت حقوق مصرف کنندگان در برنامه های بلند و کوتاه مدت مد نظر دولتهای مختلف با سلایق و گرایشات گوناگون طی این سالها از چپ و راست قرار داشته تا آنجا که شاهد انتقاد مقام معظم رهبری از وضعیت برخی صنایع خصوصا صنعت خودرو بودیم.

اما راهکار برون رفت از وضعیت فعلی به نظر نگارنده توجه به درخواست عموم مردم با عنایت به دستور اکید مقام معظم رهبری به دست اندر کاران و تصمیم گیران دولتی میباشد که بصورت فهرست وار ارائه میگردد.

در مسیر توسعه صنعتی ابتدا باید شناخت گلوگاههای مشکل زا اولویت اصلی کارگزاران تصمیم گیر باشد .رویکرد نکاه به داخل با استفاده از همکاری های کشورهای صاحب نام در این صنعت یکی ازراهکارهای درست و منطقی و عملی بدور از شعار از اهداف اصلی رشد در این حوزه خواهد بود .انتخاب درست شرکای صنعتی در همکاری و انتقال دانش فنی در حوزه قطعه سازی و پس از آن تنوع بخشی به تولیدات میتواند درجهت رفع عمده مشکلات این صنعت اقدامی درست و قابل اتکا باشد .بحث استفاده ازشرکتهای با دانش بنیان نیز یکی از راهکارهای رفع مشکلات در زمینه ارتقا و تامین قطعات با تکنولوژی بالا میباشد .استفاده از امکانات صنایع دفاعی نیز یکی از بهترین راهکارهای موجود میباشد که متاسفانه علیرغم شعارهای استفاده از این مراکز هرگز به واقعیت نزدیک نشد .واگذاری دو خودرو ساز بزرگ به بخش خصوصی البته با مطالعه اهلیت و تخصص و دارا بودن منابع مالی مشخص این افراد چه داخلی و یا استفاده از شرکای سرمایه گذار خارجی معتبر نیز یکی از راهکارها ی برون رفت از مشکلات میباشد .اجازه واردات خودرو نیز یکی از موارد افزایش رقابت در این صنعت میباشد چه در عرصه های بدون رقیب رشد و توسعه اصولا جایگاهی از منظر اقتصادی ندارد .داشتن برنامه های کوتاه و میان و بلند مدت که بصورت قانون در مراکز قانون گذاری پس از مطالعه واستفاده از نظرات کارشناسان دلسوز در آمده باشد که با تغییر دولتها و مدیران قابل تغییر نباشد نیز یکی از راهکارهای رسیدن به رشد و توسعه بر مبنای برنامه های مورد نیاز کشور خواهد بود.

در پایان نگارنده اعتقاد راسخ دارد که با عنایت به امکانات پرشمار از صنایع بالا دستی همچون فولاد و پتروشیمی و وجود نیروی متخصص و فعال ارزان و مزیت منطقه ای در وجود بازارهای پرشمار کشورهای اطراف تنها با رعایت بخشی از موارد ارائه شده در بالا وجود یک قدرت نوظهور تولیدی در این صنعت همانند صنایع دفاعی دور از ذهن نخواهد بود و دلیل اصلی این ادعا را در ایران و ایرانی بودن مردم این کشور باید جستجو کرد .به امید آنروز

کارشناس صنعت خودرو –سعید خلج

نظرات خوانندگان

دیدگاه خود را بنویسید

نظرها پس از بررسی منتشر می شوند.