پرش به محتوا
تهران۱۳°
یادداشت

لزوم پیشگامی تشکل های مردم نهاد در زمینه مکان یابی پروژه های آلاینده

مهندس مجید ذوالفقاری ؛کارشناس و تحلیلگر بخش کشاورزی ۲ دقیقه مطالعه کد خبر: ۳۹۹۱۷

خلاصه خبر

از دوران خاتمه جنگ سرد به این طرف اکثر اقتصادهای در حال شکوفایی و نوپدید به این نتیجه رسیدند که بجای اینکه بنشینند و منتظر مراجعه متقاضیان جدید سرمایه گذاری باشند بهتر است خودشان پیش قدم شده و بر اساس نیاز ها و استعدادهای منطقه ایی و اصل امایش سرزمین پروژه های سرمایه گذاری تولیدی و اقتصادی را تعریف کنند و با کمک سازمانها و تشکل های منسجم مجوزهای لازم را اخذ نموده و سپس پروژه ها را بشکل نیمساخته یا تکمیل شده جهت بهره برداری یا تکمیل به متقاضیان واجد شرایط بشکل نقد و اقساط واگذار کنند به طور نمونه در همین روس یا اکراین مزارع و کشت و صنعتهایی طراحی و اماده سازی شد و به علاقمندان عرضه شد و اکنون میبینیم که واقعا جواب گرفته اند این پیشگامی و دور اندیشی در تمام شئون و زوایای زندگی هم موثر است حتما بارها شنیده ایم که پیشگیری مقدم بر درمان است یکی از مصداق هاو نمونه های امر مهم پیشگامی و دوراندیشی استقرار صنایع و کارخانجات بر اساس اصول زیست محیطی و موضوع آلایندگی است هر از گاه میشنویم که مجوزی برای یک صنعت الوده کننده بر خلاف موازین محیط زیستی داده شده و اعتراض هایی بهمراه داشته مثل همین مورد اخیر اعطای مجوز احداث پتروشیمی در کنار میانکاله در شمال که دررکنار یک محیط بکر و چشم انداز زیبا و کم نظیر طبیعی اجازه پالایشگاهی داده شده که ممکن است انواع الاینده ها وپسابها را وارد محیط طبیعی انجا کند.

لزوم پیشگامی تشکل های مردم نهاد در زمینه مکان یابی پروژه های آلاینده

پیشگامی تشکل های زیست محیطی ::

اکثرا کارشناسانی که بنحوی دست بر اتش مشکلات زیست محیطی کشور دارند بر این باورند که صنایع اب بر مثل ذوب اهنها و صنایع فلزی، پتروشیمی ها و پالایشگاه ها و نیروگاه ها الزاما باید در مجاورت یکی از دریاهای جنوبی یا شمالی کشور احداث شوند و دیگر دادن مجوز برای احداث انها در نقاط کویری داخلی هیچ مزیت و امکانی ندارد بیش از سه دهه قبل برخی رصنایع فولادی مثل مبارکه قرار بود کنار خلیج فارس احداث شود و حتی اسکله ایی هم برای انها درنظر گرفته شد لیکن با لابی های مسئولان و نمایندگان وقت این تاسیسات به مناطق نیمه کویری داخل فلات ایران منتقل شد البته ان موقع انچنان مشکل کم ابی و خشکسالی مطرح نبود رودخانه هایی مثل زاینده رود کارون گاوخونی و غیره پراب بود وکسی فکر این روزها را نمیکرد و اعتراض های کم رمق برخی فعالان و دلسوزان و چند نشریه معدود هم بجایی نرسید اما امروز ما تشکل های زیست محیطی و ngo ها یا سازمانهای مردم نهاد خوب و مفصل تری داریم فقط در بخش کشاورزی دهها نشریه و سایت فعال است و فضای مجازی هم فرصتهای تبلیغی خوبی را در اختیار قرار داده این مجموعه تشکل ها و فعالان میتوانند دررنواحی شمالی یا جنوبی کشور مناطق و عرصه های مناسب برای صنایعی که پتانسیل الایندگی دارند را شناسایی کرده و با تدوین طرحها و بسته های پیشنهادی ( وحتی نقشه و ماکت )به عموم سرمایه گذاران و دولت اطلاع رسانی کنند طبعا در شمال کشور مناطق مستعدی هست که با فاصله از دریا میتوان شهرکهای صنعتی و بخصوص صنایع نفتی را در انها احداث کرد و حتی امروزه انتقال اب بشکل محدود از دریا به خشکی در مسافت کم کاملا پذیرفته شده و معمول است و اینکار با کمک انرژی خورشیدی و امثالهم در خیلی جاها انجام میشود و به این شکل قبل از انکه اشخاصی برای مردم و محیط زیست تصمیم بگیرند و بعد فعالان زیست محیطی بخواهند داد وافغان سردهند این مردم و نهادهای مردمی هستند که برای خود برنامه ریزی خواهند داشت در این خصوص سازمان های مردم نهادی مثل سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی و سازمان نظام ساختمان و....قطعا دست برتر و نقش کلیدی تری میتوانند ایفا کنند

نظرات خوانندگان

دیدگاه خود را بنویسید

نظرها پس از بررسی منتشر می شوند.