لزوم پیشگامی تشکل های مردم نهاد در زمینه مکان یابی پروژه های آلاینده
خلاصه خبر
از دوران خاتمه جنگ سرد به این طرف اکثر اقتصادهای در حال شکوفایی و نوپدید به این نتیجه رسیدند که بجای اینکه بنشینند و منتظر مراجعه متقاضیان جدید سرمایه گذاری باشند بهتر است خودشان پیش قدم شده و بر اساس نیاز ها و استعدادهای منطقه ایی و اصل امایش سرزمین پروژه های سرمایه گذاری تولیدی و اقتصادی را تعریف کنند و با کمک سازمانها و تشکل های منسجم مجوزهای لازم را اخذ نموده و سپس پروژه ها را بشکل نیمساخته یا تکمیل شده جهت بهره برداری یا تکمیل به متقاضیان واجد شرایط بشکل نقد و اقساط واگذار کنند به طور نمونه در همین روس یا اکراین مزارع و کشت و صنعتهایی طراحی و اماده سازی شد و به علاقمندان عرضه شد و اکنون میبینیم که واقعا جواب گرفته اند این پیشگامی و دور اندیشی در تمام شئون و زوایای زندگی هم موثر است حتما بارها شنیده ایم که پیشگیری مقدم بر درمان است یکی از مصداق هاو نمونه های امر مهم پیشگامی و دوراندیشی استقرار صنایع و کارخانجات بر اساس اصول زیست محیطی و موضوع آلایندگی است هر از گاه میشنویم که مجوزی برای یک صنعت الوده کننده بر خلاف موازین محیط زیستی داده شده و اعتراض هایی بهمراه داشته مثل همین مورد اخیر اعطای مجوز احداث پتروشیمی در کنار میانکاله در شمال که دررکنار یک محیط بکر و چشم انداز زیبا و کم نظیر طبیعی اجازه پالایشگاهی داده شده که ممکن است انواع الاینده ها وپسابها را وارد محیط طبیعی انجا کند.

پیشگامی تشکل های زیست محیطی ::
اکثرا کارشناسانی که بنحوی دست بر اتش مشکلات زیست محیطی کشور دارند بر این باورند که صنایع اب بر مثل ذوب اهنها و صنایع فلزی، پتروشیمی ها و پالایشگاه ها و نیروگاه ها الزاما باید در مجاورت یکی از دریاهای جنوبی یا شمالی کشور احداث شوند و دیگر دادن مجوز برای احداث انها در نقاط کویری داخلی هیچ مزیت و امکانی ندارد بیش از سه دهه قبل برخی رصنایع فولادی مثل مبارکه قرار بود کنار خلیج فارس احداث شود و حتی اسکله ایی هم برای انها درنظر گرفته شد لیکن با لابی های مسئولان و نمایندگان وقت این تاسیسات به مناطق نیمه کویری داخل فلات ایران منتقل شد البته ان موقع انچنان مشکل کم ابی و خشکسالی مطرح نبود رودخانه هایی مثل زاینده رود کارون گاوخونی و غیره پراب بود وکسی فکر این روزها را نمیکرد و اعتراض های کم رمق برخی فعالان و دلسوزان و چند نشریه معدود هم بجایی نرسید اما امروز ما تشکل های زیست محیطی و ngo ها یا سازمانهای مردم نهاد خوب و مفصل تری داریم فقط در بخش کشاورزی دهها نشریه و سایت فعال است و فضای مجازی هم فرصتهای تبلیغی خوبی را در اختیار قرار داده این مجموعه تشکل ها و فعالان میتوانند دررنواحی شمالی یا جنوبی کشور مناطق و عرصه های مناسب برای صنایعی که پتانسیل الایندگی دارند را شناسایی کرده و با تدوین طرحها و بسته های پیشنهادی ( وحتی نقشه و ماکت )به عموم سرمایه گذاران و دولت اطلاع رسانی کنند طبعا در شمال کشور مناطق مستعدی هست که با فاصله از دریا میتوان شهرکهای صنعتی و بخصوص صنایع نفتی را در انها احداث کرد و حتی امروزه انتقال اب بشکل محدود از دریا به خشکی در مسافت کم کاملا پذیرفته شده و معمول است و اینکار با کمک انرژی خورشیدی و امثالهم در خیلی جاها انجام میشود و به این شکل قبل از انکه اشخاصی برای مردم و محیط زیست تصمیم بگیرند و بعد فعالان زیست محیطی بخواهند داد وافغان سردهند این مردم و نهادهای مردمی هستند که برای خود برنامه ریزی خواهند داشت در این خصوص سازمان های مردم نهادی مثل سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی و سازمان نظام ساختمان و....قطعا دست برتر و نقش کلیدی تری میتوانند ایفا کنند
