پرش به محتوا
تهران۱۳°
گزارش

اقتصاد پویا وضعیت کارگران در هفته جهانی کارگر در گفت و با کارشناسان اقتصادی را بررسی کرد

کام شیرین کارگران در دولت سیزدهم /حمایت از کارگران در روز جهانی کارگر

مونا ربیعیان ۴ دقیقه مطالعه کد خبر: ۴۰۲۵۱

خلاصه خبر

هفته کارگر که از ۵ الی ۱۱ اردیبهشت هر سال را دربر می گیرد فرصت خوبی است تا کارگران حقانیت خود از سفره‌های خالی‌شان را بیان نموده و اعلام کنند که زندگی روزمره خانواده‌های کارگر کلانشهر صنعتی تبریز بسیار اسفناک بوده و برازنده نیست که زحمتکشان چرخه تولید این چنین زندگی کنند!

کام شیرین کارگران در دولت سیزدهم /حمایت از کارگران در روز جهانی کارگر

مونا ربیعیان/در سایه وحدت، صفا، صمیمیت و یکپارچگی تشکلات کارگری و بازنشستگی و کارفرمایی، برنامه‌های متنوع هفته کارگر باید در تمام زمینه‌ها اجرا گردیده و از رنگ و بوی دولتی فاصله بگیرد لذا توسط تشکلات کارگری عملیاتی شده و از توان تشکلات کارگری به صورت گسترده استفاده به عمل آید.

روز جهانی کارگر، جشن کارگران و روزی است که مردم برای کار شایسته و دستمزد منصفانه مبارزه می‌کنند. به لطف اقداماتی که کارگران طی سالیان متمادی انجام داده شده است، میلیون‌ها نفر حقوق و حمایت‌های اساسی کسب کرده‌اند. حداقل دستمزد تعیین شده است، محدودیت‌هایی برای ساعات کار وجود دارد و مردم حق دارند از تعطیلات با حقوق و دستمزد بیماری برخوردار شوند.

حمایت از کارگران نیاز به برنامه بلند مدت دارد

مرتضی افقه، کارشناس اقتصادی درخصوص کارهایی که دولت می تواند انجام دهد برای حمایت از کارگران به خبرنگار ما گفت: اقدامات باید طولانی مدت باشد چرا که اقدامات کوتاه مدت می تواند مانند حمایت های پولی و کالایی است که تاثیر گذار نیست اما به صورت کوتاه مدت کارگر را خوشحال خواهد کرد باید کاری کرد که نیروی کار حداقل به آینده کاری امیدوار شود.

وی در ادامه بیان کرد: با توجه به تحولات اخیر و بی نتیجه ماندن برجام باید دید از داخل کشور چه اتفاقاتی رخ خواهد داد و دولت چگونه می تواند معیشت کارگران را تامین کند بعداز برجام باید سیاستگذاری های داخلی را تغییر داد و گرایش ها و جهت گیری های برداشته شود و همه به دنبال حل مشکل معیشتی کارگران باشند.

کام شیرین کارگران با افزایش حقوق 57 درصدی

این کارشناس اقتصادی در ادامه درخصوص اینکه افزایش 57 درصدی حقوق کارگران می تواند بخشی از مشکلات را حل کتد و کارگر را امیداوار به آینده سازد گفت: حتما این افزایش می تواند در کوتاه مدت تاثیر بگذارد چرا که هر سال 10 الی 20 درصد افزایش بوده است و امسال با توجه به تورم افزایش حقوق کارگران صورت گرفته است و این میتواند کارگران را امید وارسازد اما این دستمزدها بخشی از مشکلات است بخش دیگر افزایش قیمت کالاهای اساسی است که در مقابل دستمزدها ناچیزخواهد بود.

مرتضی افقه در پایان برای اینکه این افزایش حقوق تاثیر گذار باشد نیز بیان کرد: برای اینکه این افزایش حقوق کارگران بر زندگی کارگران تاثیر گذار باشد بهتر است که دولت مالیات را برای بخش خصوصی و تولیدی کاهش دهد و یا اینکه تسهیلات ویژه به بخش خصوصی داده شود. کام شیرین کارگران با گرانی تلخ می شود و باید مکمل ها در کنار این افزایش ها باشد.

چرا با دستمزد دشمنی دارند؟

جنجال‌ها و تبلیغاتِ مداوم علیه حداقل دستمزد، در نهایت موجب برگزری جلسه فوری شورایعالی کار در سی‌ام فروردین ماه شد؛ جلسه‌ای با هدف اصلاحِ مصوبه دستمزد ۱۴۰۱ که خوشبختانه به نتیجه نرسید و مخالفان افزایش مزد فعلاً به هدف‌شان نرسیدند. حسین حبیبی (عضو هیات مدیره کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور) در رابطه با موضع گیری‌ها علیه دستمزد و تلاش برای تخریب آن به ایلنا می‌گوید: واقعا عجیب است؛ باید به مخالفان مزد گفت مگر شما از کره دیگر آمدید؟ دستمزد کارگران ایرانی را با همین کشورهای همسایه مقایسه کنید تا متوجه یک فاصله‌ی بزرگ شوید؛ اینها با دفاع از مزد توافقی و مزد کمتر از قانون، به دنبال ارزان‌سازی نیروی کار برای سرمایه داری داخلی و خارجی هستند تا شرایط استثمار کارگران بهتر فراهم شود؛ هیچ به روی خودشان نمی‌آورند که جامعه‌ی کارگری کشور یعنی دقیقاً ۶۵ درصد از مردم، وضعیت معیشتی بسیار نامناسبی دارند و حتی نمی‌توانند کرایه خانه بپردازند.

سرمایه‌داران همیشه با قانون کار و کار قانونی مخالف بوده و هستند. به اعتقاد آن ها، کارگر فقط مجاز است کارکند و لقمه نانیبخور ونمیر داشته باشد برای زنده ماندن تا روز بعد باز جان بکند و استثمار شود. عجیب‌تر اینکه، اتاق بازرگانی ایران که وظیفه‌اش درخصوص صادرات و واردات و بهبود بخشیدن به تراز تجاری کشور است، نسبت به افزایش دستمزد ۱۴۰۱ اعتراض می‌کند تا کدام‌ عدم موفقیت را لاپوشانی کند؟ خلاصه کنم؛ کارفرمایانی که توافق نامه افزایش مزد ۱۴۰۱ را امضا کردند وحالا دبه می‌کنند یعنی اینکه اراده از خود نداشته و تابع زور و فشارِ اردوگاه سرمایه‌داری هستند.

حرف آخر

مبارزه و دشمنی با حداقل دستمزد، مبارزه با زندگی شرافتمندانه برای ۶۵ درصد از جمعیت کشور است؛ وقتی مدعی می‌شوند با افزایش دستمزد، کمر بازار کار و تولید می‌شکند، وقتی ادعا می‌کنند اگر دستمزد کارگران به اندازه‌ی هزینه‌های زندگی زیاد شود، تورم بالا می‌رود، واقعاً کدام الگوی اقتصادی استاندارد را مد نظر دارند؛ در کدام کشور پیشرفته‌ی جهان، با به رسمیت شناختنِ دستمزد شایسته و مکفی، تولید ناخالص ملی و رشد اقتصادی زمین خورده است.

نظرات خوانندگان

دیدگاه خود را بنویسید

نظرها پس از بررسی منتشر می شوند.