تجارت در ایران و راهکارها

رابطه تجاری و ترکیب صادرات و واردات باید جلوه گاه پاکدستی و تلاش تجارو مردم و دولت برای رقابت سالم و پیشبرنده با جهان خارج باشد. تجارت بین الملل نباید منعکس کننده یک تقسیم کار بین المللی ناخواسته مبتنی بر صادرات منابع طبیعی ،مواد خام و کالاهای تمام شده ضروری، مواد اولیه، کالاهای واسطه ای و سرمایه ای همراه با فساد و قاچاق و ترجیح دادن منافع کوتاه مدت افراد بر منافع کلی کشور و مردم باشد. تجارت هر کشور به کارکرد مردم و دولت و نهادها در زمینه های تولید، فن آوری، تلاش و استفاده از فرصت ها بستگی دارد. تجارت باید زاییده تولید باشد. نه واردات رسمی و قاچاق. زمانی منافع تجار در جولانگاه بین المللی قابل احترام است که با منافع ملی و رفاه و سربلندی کشور همراه باشد.
از مشخصه اقتصادهای پیشرفته رابطه تجاری فعال و پویاست. اگر کشوری به صورت متوازن در شبکه تجارت بین المللی فعالیت کند توسعه و پیشرفت اقتصادی را به دنبال دارد. تجارت خارجی بر توسعه و رفاه اقتصاد هر کشوری تاثیر گذار است. آنچه که در حوزه تجارت خارجی کشور با آن روبه روست عدم شفافیت و ترجیح منافع شخصی بر منافع ملی و فساد و تخلف است صادرات ما کالاهای سرمایه ای و واسطه ای و مواد اولیه و کالاهای با ارزش افزوده پایین است و واردات شامل کالاهای اساسی، مواد اولیه و کالاهای سرمایه ای است که باعث نا متعادل کردن تجارت در کشور شده است. برای ارتقا دادن جایگاه اقتصادی یک کشور و رونق تولید و اشتغال کشور باید کالاهای رقابت پذیر با ارزش افزوده بالا و فن آوری بالا صادر شود. که نیاز به برنامه ریزی و نظارت دارد. رانت و سودهای بالا، در پی صادرات منابع طبیعی و کالاهای با ارزش افزوده پایین به وجود می آید.
واردات کالاهای مصرفی باید ارتقاء دهنده رفاه مردم و بالا بردن حس رقابت بین تولید کنندگان داخلی و تامین نیازهای دارویی و اساسی مردم باشد. واردات بدون برنامه تولید داخل را با مشگل مواجه می سازد. یکی از فرصت های پیش روی ما در اقتصاد، تجارت با همسایگان است. آنچه برای ارتقاء اقتصاد ما موثر است استفاده از فرصت بازاری کشورهای همسایه برای صادرات کالاهای ماست.
برای ارتقا صادرات و رسیدن به یک رابطه متعادل تجاری باید: ●تولید داخلی تقویت شود
●رقابت پذیری فنی بالا و مدیریت ارتقا یابد
●محدود کردن فعالیت های نامولد و مزاحم
●تورم مهار شود
و برای ارتقاء واردات نیز:
○قاچاق محدود شود
○ در مورد کالاهای سرمایه ای و واسطه ای، جایگزینی واردات باید مورد توجه قرار گیرد
○تهیه استراتژی های تجاری در جهت تقویت اقتصاد ملی
و در نهایت باید در حوزه تجارت خارجی، فساد و عدم شفافیت و قاچاق محدود شود.
