خلاصه خبر
انقلاب کشاورزی و صنعتی از مهمترین تغییر و تحولات در زندگی بشر بوده است، اما هرگز نباید از نقش مهم شرکت حمل و نقل بین المللی در پیشرفت جوامع غافل شد. سؤال مهم این است که آیا همه کشورهای جهان لاستیک طبیعی داشتند؟ نفت یا آلومینیوم در تمام کشورها یافت میشد؟ مواد خوراکی و غلات در همه کشورها به اندازه کافی وجود داشت؟

از ابتدای شکلگیری امپراتوریها و مرزبندیهای بین المللی و جدا شدن کشورها از هم دیگر، حمل و نقل بین المللی دریایی و زمینی تنها راه انسانها برای جابهجا کردن محصولات کشاورزی و مواد خوراکی، صنعتی، دام و … بود. اگر انسانها حمل و نقل بین المللی را تا این حد جدی نگرفته بودند، جهان از لحاظ پیشرفتهای فناوری، صنعتی و … بسیار عقبتر از وضعیت کنونی بود.
حمل و نقل بین المللی و خارجی امروزه شکل نوینی به خود گرفته است و با حجم، ابعاد و سرعت بیشتری نسبت به حتی ۱۰ سال پیش کار میکند که در سطح دنیا با استفاده از فناوری، تجهیزات و وسایل جدیدی انجام میشود که تا همین چند سال پیش هم صنعت حمل و نقل بین المللی، چنین سرعت و کیفیتی را تجربه نکرده بود.
حمل و نقل جاده ای بین المللی اولین شکل حمل و نقل و رایجترین و ارزانترین نوع آن است که تمام انواع حمل و نقل بین المللی دیگر، هم به صورت مستقیم یا غیرمستقیم به آن وابسته است و از آن تأثیر میگیرد.
شرایط حمل و نقل جاده ای به این صورت است که محموله با استفاده از بارنامه و مجوزهای معتبر از کشور مبدأ و مقصد، با استفاده از وسایل نقلیه سبک، نیمه سنگین، سنگین و فوق سنگین به تمام نقاط مورد نیاز در دنیا حمل میشود.
علاوه بر تجهیزات بهروز و داشتن مجوزهای اصلی تردد از سازمانهای مربوطه، حمل و نقل بین المللی زمینی با کیفیت به صورت مستقیم به رانندگان و شرکت حمل و نقل بین المللی هم بستگی دارد. اگر رانندگان تجربه حمل و نقل بین المللی زمینی را نداشته باشند، مشکلات بسیاری را برای محمولهها ایجاد خواهند کرد.
شاید بتوان گفت که بخش بزرگی از بار حمل و نقل بین المللی بر عهده کامیونها و تریلیهای مختلف است که بین کشورهای هر قاره جابهجا میشوند و از غرب به شرق و بالعکس حرکت میکنند تا انواع محمولههای مورد نیاز در کشورهای دیگر را به مقصد مورد نظر برسانند.
حمل و نقل بین المللی زمینی سرعت متوسط و هزینه کمی دارد، امنیت متوسطی داشته و حجم قابل قبولی از محموله و کالا را جابهجا میکند.
سایه سنگین حمل و نقل گران بر صادرات ایران به برزیل
رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و برزیل گفت: مشکل اصلی صادرات ایران به برزیل حمل و نقل گران است چراکه کشتیها به صورت مستقیم به بنادر ورود نمیکنند وباید انتقال کالا از طریق کشورهای واسط که برای صادرکنندگان هزینهبر است، انجام شود.
فخرالدین عامریان اظهار کرد: همچنین صادرکنندگان در برگشت ارز حاصل از صادرات مشکل بانکی دارند از سوی دیگر عدم آشنایی تولیدکنندگان و صادرکنندگان با بازار برزیل به علت مسافت زیاد موجب شده صادرات به برزیل آن طور که باید وشاید توسعه نیابد.
وی تاکید کرد: اتاق مشترک ایران و برزیل چندین سال است که در زمینه رفع موانع اقتصادی این دو کشور فعالیت میکند حتی در شهر سائوپائولو برزیل نمایندگی دارد. در حال حاضر مشغول مذاکره با مقامات برزیلی است تا حقوق ورودی کالاهای ایرانی کاهش یابد که در صورت تحقق صادرکنندگان قدرت رقابت با رقیبان خود در بازار صادراتی برزیل خواهند داشت.
عامریان تصریح کرد: در زمینه رفع مشکلات بانکی در تلاش هستیم با تشکیل صندوق مشترک بین دو کشور دست به تهاتر ارز بزنیم به این معنا که در برابر ارز، کالای مورد نیاز کشور از برزیل وارد میشود.
رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و برزیل گفت: از آنجایی که برزیل دومین کشور تولیدکننده گوشت و ذرت در کشور است عمده کالاهایی صادراتی برزیل به ایران گوشت، ذرت، روغن، نهادههای دامی است که در حدود 6 تا 8میلیارد دلار تخمین زده میشود، اما صادرات ایران به برزیل کمتر از 100 میلیون دلار است که شامل کشمش، خرما، فرش دستی و پسته میشود.
