پرش به محتوا
تهران۱۲°
گزارش

اقتصاد پویا از وضعیت مردم پایتخت گزارش می دهد؛

به ایران سلام و تهران درود / نه من نه وطن حق ما این نبود

مونا ربیعیان ۱۳ دقیقه مطالعه کد خبر: ۸۲۴۵۷

خلاصه خبر

مونا ربیعیان ؛ شهرداری تهران جدیدا بیلبوردی در سراسر تهران منتشر کرده است که در آن نوشته شده به ایران سلام و تهران درود و از مردم خواسته تا مصرع دوم این شعر را کامل کنند اما جالب است طی این سال ها مردم پایتخت با مشکلات اقتصادی و اجتماعی گریبانگیر شده اند.

به ایران سلام و تهران درود / نه من نه وطن حق ما این نبود

مردم نمی دانند از بی برقی، بی آبی، بی هوایی، بیکاری بنالند یا از تورم روزانه که کالای اساسی را روز به روز افزایش قیمت پیدا می کند به گفته برخی ها کشور ما کشور ارزانی است چرا کگه جنسی که امروز میخری باید فردا اعلام کنی که جنس دیروز را در ارزانی خریده اینه گرانی.

رتبه دستمزد ایرانیان پس از فلسطین و افغانستان

بر اساس گزارش های منتشر شده، حداقل دستمزد ماهانه ۷۵ دلاری که جمهوری اسلامی برای کارگران تعیین کرده در رتبه ۱۶۰ جهان قرار گرفته است. حتی در سودان، مالی، گامبیا و بنگلادش هم دستمزد بیشتری به کارگران داده می شود و البته کشورهایی مانند لیبی و سوریه هم جایگاهی به مراتب بهتر از جمهوری اسلامی دارند.در این گزارش عنوان شده که فلسطین رتبه ۶۶ و افغانستان در رتبه ۱۳۹ جهان قرار دارد. چنین رقم هایی از دستمزد در ایران نشان میدهد که کمتر از نیمی از جمعیت ایران یعنی ۴۰ میلیون نفر در «فقر مطلق» زندگی می‌کنند.

سفره های رنگین به سفره های بی رنگ تبدیل شده است

وقتی خود مسوولین در صدا و سیما اعلام می کنند که تورم بالای ۴۵ درصد می توان نتیجه گرفت که سفره های مردم کمرنگ تر از قبل شده است و این نشانگر یک اقتصاد ناسالم و غیر عادی است و این روی سفره های مردم نمایان می شود.

اقتصاد اصل زندگی است و وقتی بیکاری در یک جامعه بیشتر شود و توزیع ناعادلانه ثروت بیشتر به چشم بخوردسفره های مردمش کوچک و کوچک تر خواهد شد از طرفی این امر نشان اس بیماری اقتصادی در کشور است، نظام اقتصادی کشور بیمار است و اقتصاد سیاست زده شده است.

مسوولین خود تحریمی را انتخاب کرده اند

مسوولین ما دم از تحریم ها می زنند و می گویند تحریم ها عامل اصلی وضعیت بد اقتصادی است در صورتی که اگر اف ای تی اف تایید شود مبادلات تجاری از سر گرفته می شود خود همین مسوولین مقصر تحریم ها هستند بعد اقتصاد بیمار را بر گردن تحریم ها می اندازند.

وقتی در جامعه ای بیکاری بیداد می کند سفره های مردم کوچک و کوچک تر می شود به گفته سعدی برآن روزگاری باید گریست که دخلش بود نوزده و خرجش بیست این حکایت امروز مردم است که نان جوین می خوردند دم نمی زنند.

حقوق ثابت ها یا همان کارمندان که درآمدی ثابت دارند هم نمی توانند در کلانشهر ها زندگی کنند چرا که برای زندگی در کلانشهرها باید حداقل ماهیانه ۱۰ میلیون تومان درآمد داشته باشیم در غیر این صورت نمی توانی در کلانشهر زندگی کنی.

هویج هم دیگر نمی توان خورد

نسل بعدی نسلی خواهد بود که از سلامت کامل بی بهره خواهند ماند چرا که با این گرانی نه میوه می توانند بخرند و بخورند نه گوشت ومرغ بنابراین این نسل نمی تواند از سلامتی کامل به سر ببرند نسلی که از ناامیدی به اعتیاد و خودفروشی روی خواهد آورد.

وقتی فقر گسترش پیدا کند زندگی ها سخت می شود دزدی موادغذایی، باج گیری و.. نیز بیشتر خواهد شد چرا که مردم نان شب هم ندارند که بخورند کی فکرش را می کرد که هویج کیلویی ۲۰ تومان شود این نشان می دهد که اقتصاد کشور یک اقتصاد ورشکسته است و در این اقتصاد روز به روز اوضاع بدتر خواهد شد که بهتر نمی شود.

دستمزدهای فعلی دیگر کفاف خرج زندگی را نمی دهد

این روزها تحریم و سوء مدیریت و فسادهای سیستماتیک و افسارگسیخته در کشور باعث شده است که جمعیت بدمسکن و حاشیه نشین در کشور تا ۴۰ میلیون نفر افزایش پیدا کند. گورخوابی، اتوبوس خوابی و مترو خوابی، جوی و نهر خوابی و کارتن خوابی از پدیده های نوظهور و جدید در کشور است که دامنه آن از پایتخت گرفته تا اقصی نقاط کشور گسترش یافته است و حد و مرزی هم نمی شناسد.

همزمان با افزایش تورم و گرانی در بخش مسکن و مواد غذایی و خدمات بهداشت و درمان از جمله دارو، دستمزدهای فعلی دیگر کفاف خرج زندگی را نمی دهد و اعضای خانواده یا به صورت انفرادی یا به صورت دسته جمعی و گروهی آواره شده اند و در مکان های مختلف از نهر و جوی و نخاله های ساختمانی گرفته تا در قبرستان ها و گورهای آماده شده و محل پسماندهای شهری و اتوبوس و مترو و ساختمان های متروکه، شب را به صبح می رسانند.

پس از انقلاب، کشور به صورت باندی و جناحی اداره شده است

تحریم و سوء مدیریت و فساد سیستماتیک و ساختاری و منزوی کردن و کنار گذاشتن نخبگان و متخصصین از چرخه اداره کشور دستاوردی جز این نمی تواند داشته باشد. متاسفانه پس از انقلاب شاهد باندی و جناحی اداره شدن مردم و کشور بوده ایم. مشکلات امروز کشور یک شبه حاصل نشده است بلکه برآیند ۴۴ سال مدیریت باندسالارانه بر کشور ایران است که اکنون به صورت ابربحران های اجتماعی خود را نشان داده است. پس از انقلاب، طیف عظیمی از کارشناسان و متخصصین ایرانی به خارج از کشور مهاجرت کردند و در اصل ترک وطن کردند. در داخل کشور هم طی مدتی که از عمر انقلاب می گذرد طیف زیادی از نخبگان و متخصصین و جوانان و فارغ التحصیلان دانشگاهی در رشته های مختلف وارد پست های مهم و کلیدی اداره امور کشور نشدند و کشور غالبا به صورت باندسالارانه و جناحی و قوم و خویشی اداره و مدیریت شده است.

برای ایران ثروتمند دور از انصاف است که در عین اینکه خانه‌ های ۱۵میلیون دلاری وجود دارد و مسئولان کشور و وابستگان آن ها در این منازل سکونت می کنند، مردم اتوبوس خواب باشند و از طریق نسیه در داروخانه ها و ویلچر فروشی و فروش اعضای بدن امرار معاش کنند. این روزها حتی معلولان هم خواب راحتی ندارند و با پرداخت مستمری ۳۵۰ هزار تومانی، زندگی به کام آن ها تلخ شده است و به سختی می‌توانند گذران زندگی کنند. حتی شرایط زندگی، آن ها را وادار ساخته است تا به ویلچرفروشی روی آورند.

متاسفانه مردم و کشور را به حال خود رها کرده اند

اینکه مدیران شهری چنین موضوعی را حاشیه سازی و کم اهمیت می نامند، دلالت از این دارد که مقامات شهری و کشوری متاسفانه مردم و کشور را به حال خود رها کرده اند و سعی می کنند با حذف و پاک کردن صورت مسئله، چنین پدیده هایی را معمولی جلوه دهند یا در اصل تکذیب کنند. از زمانی که اتوبوس خوابی در تهران مطرح شد، مسئولان شهری تنها به این بسنده کرده اند که برای مبارزه با این پدیده، بگیر و ببند راه بیندازند و دیگر اجازه ندهند که اتوبوس ها و متروها برای استفاده شب تا صبح در اختیار افراد بی سرپناه قرار گیرد. اکنون خبر می رسد که اتوبوس و مترو از دسترس بی خانمان ها و آوارگان کوچه و خیابان خارج شده است و بحران اتوبوس خوابی و متروخوابی به خیابان های پایتخت و دیگر شهرهای کشور کشانده شده است و خیابان خوابی افزایش پیدا کرده است.

عمده تصمیمات مهم شهرداری تهران در اداره شهر معطوف به مراسم سینه ‌زنی در جلسات رسمی شهرداری، طرح تور قبرستان‌گردی برای دانش آموزان، راه‌ اندازی گروه تواشیح مترو، طرح مداحی رایگان و آنلاین، ممنوع کردن کوهنوردی شهروندان و برخورد با اتوبوس‌ خوابی شهروندان بی پناه از طریق از دسترس خارج کردن وسایل نقلیه حمل و نقل عمومی، بوده است.

مساجد و امامزاده ها را در اختیار بی خانمان ها قرار دهید

در ایران ۷۲ هزار مسجد و ده ها هزار مقبره و امامزاده وجود دارد که هرکدام می ‌توانند هر شب برای صدها نفر از بی ‌خانمان ها مورد استفاده قرار گیرند و در شب های سرد زمستان سرپناه آن ها باشند. با این وضعیت می توان بیش از ۱۰ میلیون جای خواب برای فقرا و بی خانمان ها و اقشار آسیب پذیر ایجاد کرد. در مساجد از مستضعفین و فقرا حرف زده می شود و در عین حال مدیران شهری می‌گویند که مسجد جای خواب نیست. این همه هزینه برای مساجد و مقابر و امام زاده ها شده است تا در چنین روزهایی پناه مردم باشند.

اکنون کارتن خواب‌ های برزیلی در مساجد و مراکز اسلامی که از جیب و پول و بیت المال ایرانیان ساخته شده است پناه می گیرند. حتی به بی خانمان های برزیلی پیشنهاد داده می شود تا مسلمان و شیعه شوند تا در این صورت حقوق ماهیانه مادام‌ العمر به حساب آن ها پرداخت شود. حال مگر مردم مظلوم و رنج کشیده ایران جزو کفار هستند و مسلمان شیعه نیستند که چنین تسهیلات و امکاناتی از سوی دولت و حکومت برای آن ها در نظر گرفته نمی شود؟! اما در تهران که ام ‌القرای جهان تشیع عنوان می شود چرا باید طبقه مستضعف پول بدهد و شب‌ ها به صورت نشسته در اتوبوس بخوابد یا در اصفهان، افراد بی سرپرست و بی خانمان در نخاله های ساختمانی و محل پسماندهای شهری رها شوند؟!

خاموشی‏‏ ها و بی برقی در کشور به مردم آزاری منجر شده است

ایران با ورود به فصل گرما با کمبود ۶هزار مگاوات برق روبرو است. برخی از کلان شهرها و بسیاری از شهرهای متوسط و کوچک ایران اکنون دچار قطعی همزمان آب و برق شده ‌اند. پشت پرده قطع مکرر برق و آب در ایران فشار تولیدکنندگان برای دستیابی به یک هدف بزرگ یعنی افزایش قیمت آب و برق در کشور عنوان شده است. این در حالی است که متاسفانه به دنبال مشکلات حادث شده ناشی از نبود آب و برق در کشور و وجود مثلث شوم کرونا، گرما و قطعی برق، بحران اجتماعی عمیق تر شده است و باقیمانده سرمایه اجتماعی جمهوری اسلامی ایران و نظام نیز در حال از دست رفتن است؛ این یک واقعیت تلخی است که باید هرچه سریع تر فکری به حال آن کرد. در یک برهه قرار بود که مردم بدون پرداخت پول برق از نعمت برق برخوردار شوند این در حالی است که اکنون بدون بهره مندی از برق بهای مصرف آن را پرداخت می ‏‏‏کنند. متاسفانه آنچه که در مجلس شورای اسلامی گذشت این بود که کسب درآمد از استخراج رمزارز و صادارت برق را قانونی اعلام کرد و طرحی را برای کسب درآمد ۵۰۰ میلیون دلاری برای جمهوری اسلامی ایران تصویب کرد. نهادهای خاص در ایران نیز اقدام به راه اندازی مزرعه استخراج ارز دیجیتال کرده اند.

خاموشی‏‏ ها و بی برقی در کشور به مردم آزاری منجر شده است و چنین صحنه ها و رفتارهای غم افزا روح و روان مردم را مکدر کرده است. روزهای تاریخی یکی پس از دیگری برای سازمان های امدادی و ادارات و نهادها و صنایع و واحدهای صنفی به دلیل حجم مشکلات ناشی از خاموشی ها و افزایش تعداد حوادث رقم می خورد. حتی علاوه بر قطعی برق، برنامه ‌ریزی‏ ها و اطلاعات قبلی که باید برای مردم صورت گیرد، متاسفانه زیر پا گذاشته شده و آنها را در شرایط دشواری قرار داده است و به سردرگمی مردم دامن زده است، یعنی علی‌رغم این که خاموشی‏ ها بنا براطلاع قبلی بوده و جدول خاموشی ‏ها نیز منتشر شده و برنامه ریزی صورت گرفته است، در خود قطعی برق نیز وضعیت نابسامانی وجود دارد و این موضوع مدیریت نمی ‏شود.

کسب و کارهای مرتبط با آب در آستانه ورشکستگی قرار گرفته اند

تابستان داغ و بی ‌برقی در گرمای ۴۰ درجه سانتی گراد و بیش از ۵۰ درجه سانتی ‌گراد در شهرهای جنوبی ایران، مردم را کلافه کرده است. افزایش دما به ویژه در شهرهای شمالی کشور شدت یافته است و قطعی ‏های بی وقفه برق مردم را آزرده‌ خاطر کرده است. با وجود شرایط کمبود برق در کشور، کسب و کارهای مرتبط با آب در شرایط خشکسالی و بی آبی در آستانه ورشکستگی هستند. در استان اصفهان همچنان کشاورزان و دامداران مقابل شرکت آب‌ منطقه‌ ای و استانداری و شهرداری این شهر تجمع می کنند که پاسخ حقابه محیط‌ زیستی آن‏ ها با برخوردهای خشونت آمیز همراه بوده است. مردم عادی هم در برخی از شهرهای استان خوزستان در کنار میادین نفتی در صف تهیه گالن آب هستند و حتی بیش از ۳۰۰ نقطه شهری نیز با بحران قطعی آب مواجه شده ‌اند. وضعیت فاجعه‌ بار بی ‌آبی در یزد هم به اوج خود رسیده است. شهروندان یزدی برای تامین آب شرب ساعت ‌ها در صف نوبت تهیه آب از چشمه‌ ها و کانال‌ های آب حوالی این شهر منتظر می ‌مانند. طبق گفته این شهروندان، حدقل ۴ ساعت در روز قطعی برق در این شهرستان روی می‌ دهد که این معضل باعث خرابی وسایل برقی منازل مسکونی شده است. اظهارات اخیر مدیرعامل آب و فاضلاب کشور هم به درد و رنج مردم افزوده است. هنگامی که آن‏ ها صحبت ‏های این فرد مسئول را درباره نرسیدن به شرایط کوپنی شدن آب می ‏شنوند، بیشتر نگران می ‏شوند به طوری که باید منتظراین اتفاق هم باشند. همزمان با ادامه نارضایتی‌ مردم در نقاط مختلف ایران به دلیل قطعی مکرر برق، حسن روحانی، رییس جمهور می گوید بخشی از عوامل قطعی برق ناخواسته و غیرارادی است و این وضعیت را در اروپا هم مشاهده کرده است و گاهاً دیده است برق شهرهای اروپایی تا ۲۴ ساعت قطع شده است. البته چنین به نظر می رسد او با چنین اظهاراتی طی هفته گذشته تلویحاً خبر از قطعی قریب الوقوع سراسری برق در کشور طی روزهایی که مصرف برق به اوج خود رسیده بود می داد.

وضعیت کمبود و قطعی برق تا شهریورماه ادامه خواهد داشت

ادامه خاموشی ‏های ناشی از قطعی برق در روزها و هفته های آینده حتمی است. وضعیت کمبود و قطعی برق حداقل ظرف یک ماه آینده و حداکثر تا پایان تابستان ادامه دارد و احتمالا طی هفته آینده بی ‌آبی و جیره‌ بندی آب نیز بر وضعیت کنونی افزوده می ‏شود و این شرایط برای شهرهای اصفهان، تهران، و تعداد دیگری از شهرهای کشور برقرار خواهد بود. در این شرایط، وزارت نیرو باید نسبت به برنامه اعلامی خاموشی‌ ها پایبند باشد چراکه مردم باید بتوانند زندگی و کسب ‌و کار خود را در شرایط بحرانی مدیریت و برای مشکلات خود تدبیر لازم را اتخاذ کنند. این بی ‌برنامگی در قطع برق و حتی آب، مردم را کلافه کرده است. در این اوضاع قطعی مکرر برق، دولت و وزارت نیرو پاسخگوی حجم عظیم تلفات و هدررفت برق در سطح کشور نیست و نظارتی درخصوص جلوگیری از هدررفت انرژی و برق به عناوین مختلف به عمل نمی آید. اطلاع‌ رسانی‏ ها و برنامه‏ های وزارت نیرو باید به سمت صرفه جویی سوق پیدا کند به طوری که مردم را باید بیش از گذشته نسبت به امر صرفه‌ جویی تشویق کند و از طرفی اشتراک سازمان‏ها، نهادها و مشترکین پرمصرف باید از مدار استفاده خارج و از طرفی استخراج رمز ارز در مزارع ماینر نیز باید متوقف شود. طبق تحقیقات بین المللی؛ بادهای سیستان، بهترین بادهای دنیا برای تولید انرژی است. این بادها می تواند مهمترین منبع تولید برق در کشور باشد اما تاکنون اقدامی درخصوص سرمایه گذاری در این بخش صورت نگرفته است. این در حالی است که دولت می توانست در کنار تلاشهایش برای ساخت نیروگاه و تولید برق در سایر کشورها مثل اکوادور در بخش تولید برق در ایران نیز سرمایه گذاری کند تا از این طریق نه تنها کمبود برق داخل جبران گردد بلکه ایران مهمترین منبع تولید برق در منطقه باشد و با صادرات برق به افغانستان و پاکستان و دیگر کشورها ارزآوری برای کشور به همراه داشته باشد. البته در حال حاضر۴۰ درصد برق کشورعراق را کشور ایران تامین می‏ کند، عراق نیز به دلیل تحریم ها هزینه ای بابت برق به ایران پرداخت نمی کند و اینجاست که مفهوم «چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است» مصداق عینی پیدا می‎ کند. در واکنش به این خبر، سخنگوی صنعت برق کشور مدعی شده است در حال حاضر میزان صادرات برق صفر است و برق تنها به افغانستان صادر می شود.

نظرات خوانندگان

دیدگاه خود را بنویسید

نظرها پس از بررسی منتشر می شوند.