غیبت مسوولین در مواجهه با گرانی
خلاصه خبر
در روزهایی که گرانی به بخشی جدانشدنی از زندگی روزمره مردم تبدیل شده، آنچه بیش از خود افزایش قیمتها آزاردهنده است، حس بیتفاوتی در سطوح تصمیمگیری است. مردم هر روز با قیمتهای جدیدی روبهرو میشوند؛ از کالاهای اساسی گرفته تا خدماتی که زمانی جزو هزینههای عادی زندگی بودند. اما در مقابل این موج فزاینده، واکنشها یا بسیار محدود است یا آنقدر دیرهنگام که تأثیر ملموسی بر زندگی مردم ندارد.

این فاصله میان واقعیت معیشتی جامعه و نوع مواجهه مسئولان، بهتدریج به یک شکاف جدی تبدیل شده است. وقتی خانوارها مجبورند برای تأمین نیازهای اولیه خود اولویتبندی کنند و بخشی از سبد مصرفیشان را حذف کنند، انتظار طبیعی این است که سیاستگذار با حساسیت و فوریت بیشتری وارد عمل شود. اما آنچه دیده میشود، بیشتر به نوعی نظارهگری شباهت دارد تا مدیریت فعال بحران. بخشی از این مسئله به نبود تصمیمات مؤثر و هماهنگ بازمیگردد. سیاستهایی که گاه متناقض به نظر میرسند یا در عمل نتوانستهاند روند افزایش قیمتها را مهار کنند. در چنین شرایطی، نهتنها اعتماد عمومی تضعیف میشود، بلکه احساس ناامیدی نیز در جامعه گسترش مییابد. نکته مهم اینجاست که گرانی صرفاً یک مسئله اقتصادی نیست؛ بلکه ابعاد اجتماعی و روانی گستردهای دارد. وقتی فشار اقتصادی افزایش مییابد و در عین حال، واکنش قاطعی دیده نمیشود، این تصور شکل میگیرد که مشکلات مردم در اولویت نیست. اگر قرار است این روند تغییر کند، نیاز به بازنگری جدی در نحوه مواجهه با مسئله گرانی وجود دارد. واکنش سریع، سیاستهای شفاف و پاسخگویی مؤثر، میتواند بخشی از این فاصله را کاهش دهد. در غیر این صورت، ادامه این وضعیت، نهتنها فشار اقتصادی را بیشتر میکند، بلکه سرمایه اجتماعی را نیز فرسودهتر خواهد کرد.

