خلاصه خبر
این روزها یکی از بزرگترین گلایههای مردم، نه فقط گرانی، بلکه آشفتگی قیمتها در بازار است. کافی است برای خرید یک کالای مشخص به چند فروشگاه، سایت یا واحد صنفی مراجعه کنید؛ در بسیاری از موارد با اختلاف قیمتهایی روبهرو میشوید که هیچ توجیه منطقی ندارد. یک کالا با یک برند، یک تاریخ تولید و حتی یک بارکد، در نقاط مختلف شهر یا فروشگاههای اینترنتی با قیمتهای متفاوت عرضه میشود و مصرفکننده نمیداند قیمت واقعی آن چیست.

این وضعیت بیش از آنکه ناشی از افزایش هزینههای تولید باشد، نتیجه ضعف نظارت بر بازار و نبود شفافیت در نظام قیمتگذاری است. هنگامی که نظارت مؤثر و مستمر وجود نداشته باشد، برخی فروشندگان با استناد به نوسانات بازار یا کمبود کالا، قیمتها را بهصورت سلیقهای تعیین میکنند و در نهایت این مصرفکننده است که هزینه این بینظمی را میپردازد.در چنین شرایطی، اعتماد مردم به بازار نیز آسیب میبیند. خریدار وقتی احساس کند ممکن است همان کالا را چند خیابان آنطرفتر با قیمتی بسیار کمتر تهیه کند، دیگر به قیمتهای اعلامشده اطمینان نخواهد داشت. این بیاعتمادی، زمینهساز افزایش واسطهگری، احتکار و حتی رونق بازارهای غیررسمی میشود.کارشناسان اقتصادی معتقدند کنترل بازار به معنای قیمتگذاری دستوری نیست، بلکه به معنای ایجاد شفافیت، الزام فروشندگان به درج قیمت، نظارت مستمر بر عملکرد واحدهای صنفی و برخورد قاطع با گرانفروشی است. استفاده از سامانههای هوشمند، نظارت برخط، صدور فاکتورهای الکترونیکی و افزایش بازرسیهای میدانی میتواند تا حد زیادی از این نابسامانی جلوگیری کند.بازار سالم، بازاری است که در آن خریدار با اطمینان خرید کند و فروشنده نیز بر اساس ضوابط مشخص فعالیت داشته باشد. تا زمانی که نظارتها مقطعی، کمرنگ یا غیرمؤثر باشد، اختلاف قیمتها ادامه خواهد داشت و فشار اصلی آن بر دوش خانوارهایی خواهد بود که هر روز با هزینههای سنگینتری برای تأمین نیازهای خود روبهرو هستند. ساماندهی بازار و نظارت مؤثر بر قیمتها، مطالبهای عمومی است که تحقق آن میتواند بخشی از اعتماد از دست رفته مردم را به بازار بازگرداند.

