خطای اقتصادی و اجتماعی بیاعتنایی به گرانی
خلاصه خبر
گرانی صرفاً محصول بازار نیست؛ بسیاری از جهشهای قیمتی، ریشه در تصمیمهای نادرست، سیگنالهای اشتباه و بیثباتی در سیاستگذاری دارد. آنچه امروز نارضایتی عمومی را تشدید کرده، فقط افزایش قیمتها نیست، بلکه این احساس است که دولت نهتنها در مهار گرانی ناتوان بوده، بلکه گاه خود با تصمیمهای غلط به تشدید آن دامن زده است.

وقتی سیاستهای اقتصادی بدون ارزیابی پیامدها اجرا میشوند، هزینه آن مستقیم به مردم منتقل میشود. تغییرات ناگهانی، تصمیمهای متناقض، مداخلات بیبرنامه و نبود نقشه روشن برای کنترل بازار، فضای نااطمینانی ایجاد میکند؛ و نااطمینانی، خود موتور گرانی است.در این میان، نقش اظهارات غیرمسئولانه برخی مقامات را هم نمیتوان نادیده گرفت. در اقتصادی که انتظارات نقش مهمی در قیمتها دارد، هر سخن نسنجیده درباره کمبود، قیمت، ارز یا آینده بازار میتواند به التهاب دامن بزند. گاهی یک جمله نابهجا، بیش از یک شوک واقعی، بازار را بههم میریزد.مشکل اینجاست که بخشی از سیاستگذاری، به جای آرامسازی، به تولید نگرانی منجر شده است. مردم وقتی میبینند مسئولان یا گرانی را انکار میکنند، یا صرفاً تماشاگر رشد قیمتها هستند، این بیعملی را نوعی بیتوجهی به معیشت خود تلقی میکنند.بیاعتنایی به گرانی فقط یک خطای اقتصادی نیست؛ خطایی اجتماعی است. زیرا فشار قیمتها فقط سفره مردم را کوچک نمیکند، اعتماد عمومی را هم فرسوده میکند.دولت اگر خود را از جایگاه تماشاگر خارج نکند و بهجای تصمیمهای واکنشی، سیاستهای سنجیده و مسئولانه اتخاذ نکند، هزینه این بیعملی بیشتر خواهد شد.مهار گرانی فقط با دستور ممکن نیست، اما دستکم میتوان با پرهیز از خطاهای سیاستی و اظهارات التهابزا، به بحران دامن نزد.امروز مسئله فقط کنترل قیمت نیست؛ مسئله این است که دولت خود به بخشی از مشکل تبدیل نشود. این، حداقل انتظار جامعه از حکمرانی اقتصادی است.

