خلاصه خبر
در حالی که بخشهایی از اقتصاد جهان طی دهههای اخیر با رشد اقتصادی، توسعه فناوری و افزایش بهرهوری توانستهاند میلیونها نفر را از فقر خارج کنند، ایران با روندی معکوس روبهروست؛ اقتصادی که تورم، کاهش قدرت خرید و رشد ضعیف، هر روز فشار بیشتری بر خانوارها وارد میکند.

حسین کریمی
اینجا دیگر مسئله فقط فقر مطلق نیست؛ بخش مهمی از جامعه در حال تجربه نوعی فقیرشدن تدریجی است.بانک جهانی نسبت به افزایش ریسک فقر در ایران در صورت تداوم فشارهای اقتصادی هشدار داده است. کاهش درآمد سرانه و تورم بالا باعث شده افزایش اسمی دستمزدها نیز نتواند قدرت خرید خانوار را حفظ کند. قیمتها بالا میروند، اما درآمد مردم با همان سرعت رشد نمیکند؛ نتیجه روشن است: سفره کوچکتر و انتخابهای محدودتر.فقر امروز را باید در حذف گوشت و لبنیات از سبد خانوار، کاهش هزینههای درمان و آموزش، کوچکشدن خانه و افزایش فشار اجاره دید. حتی بخشی از طبقه متوسط نیز دیگر توان حفظ سطح زندگی گذشته خود را ندارد. این همان فقر پنهانی است که شاید در آمار بیکاری دیده نشود، اما در سبک زندگی مردم کاملاً آشکار است.تورم تنها مشکل نیست. کاهش سرمایهگذاری مولد، نااطمینانی اقتصادی، نوسانات ارزی، تحریم و محدودیت تجارت خارجی، ظرفیت اقتصاد برای ایجاد شغل و درآمد جدید را کاهش داده است. وقتی سرمایه به جای تولید به سمت فعالیتهای غیرمولد و داراییها میرود، ثروت جدید خلق نمیشود و شکاف درآمدی افزایش مییابد.مسئله ایران فقط مبارزه با فقر موجود نیست؛ *جلوگیری از تولید فقر جدید است.* یارانه و حمایتهای مقطعی شاید بخشی از فشار را کاهش دهد، اما بدون مهار تورم، تقویت تولید، افزایش بهرهوری و ایجاد شغل با درآمد واقعی، چرخه فقر متوقف نخواهد شد. اقتصاد ایران برای نجات سفره مردم، بیش از هر چیز به بازسازی موتور رشد نیاز دارد.

