خلاصه خبر
ایران امروز با مجموعهای از چالشهای اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی روبهروست؛ از تحریم و فشار خارجی گرفته تا ناترازی انرژی، تورم، کاهش قدرت خرید، فرسودگی زیرساختها و دشواریهای محیط کسبوکار.

حسین کریمی
اما در میان همه این مشکلات، یک پرسش اساسی وجود دارد: آیا تمام مشکلات را میتوان به عوامل بیرونی نسبت داد؟ واقعیت این است که حتی شدیدترین فشارهای خارجی نیز زمانی به بحران عمیق تبدیل میشوند که ضعف مدیریتی، تصمیمهای نادرست و استفاده نکردن از ظرفیت نیروهای توانمند به آن اضافه شود.شاید یکی از مهمترین چالشهای امروز ایران، کیفیت مدیریت و نحوه انتخاب مدیران باشد. کشوری با این حجم از ظرفیت انسانی، منابع طبیعی، موقعیت جغرافیایی و بازار داخلی، برای عبور از بحران بیش از هر چیز به مدیرانی توانمند، متخصص، پاسخگو و شجاع در تصمیمگیری نیاز دارد. سپردن مسئولیتهای مهم به افراد ناکارآمد، هزینهای است که آثار آن مستقیماً به زندگی مردم منتقل میشود.مدیری که نتواند منابع را درست تخصیص دهد، تصمیمها را بهموقع اتخاذ کند یا از نیروهای متخصص استفاده کند، تنها یک مدیر ضعیف نیست؛ ناکارآمدی او میتواند به تعطیلی بنگاهها، اتلاف منابع، افزایش هزینهها و از دست رفتن فرصتهای سرمایهگذاری منجر شود. در اقتصاد، زمان نیز مانند سرمایه ارزش دارد و یک تصمیم اشتباه میتواند فرصتهایی را از بین ببرد که بازسازی آنها سالها طول میکشد.مسئله امروز ایران صرفاً کمبود منابع نیست؛ در بسیاری از موارد، مشکل اصلی نحوه استفاده از منابع موجود است. اصلاح این وضعیت نیز با شعار ممکن نیست. باید شایستهسالاری، ارزیابی عملکرد، پاسخگویی و انتخاب مدیر بر اساس تخصص و کارنامه به اصل تبدیل شود.مقابله با ضعف مدیریتی به معنای نادیده گرفتن تهدیدهای خارجی نیست؛ بلکه یعنی پذیرفتن این واقعیت که هیچ کشوری با مدیریت ضعیف نمیتواند از ظرفیتهای خود بهدرستی دفاع کند. ایران برای عبور از فشارها بیش از هر چیز به مدیریت قوی، تصمیمگیری حرفهای و اعتماد به نیروهای کارآمد نیاز دارد.

