خلاصه خبر
اقتصاد ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به مدیرانی نیاز دارد که بتوانند در شرایط جنگ اقتصادی تصمیم بگیرند، ریسک کنند و مسئولیت بپذیرند.

حسین کریمی
تحریم، محدودیتهای ارزی، دشواری مبادلات مالی، فرسودگی زیرساختها، کاهش سرمایهگذاری و بیثباتی مقررات، شرایطی ساخته که مدیریت اقتصادی کشور را از یک فعالیت اداری معمولی به یک مأموریت راهبردی تبدیل کرده است.در چنین شرایطی، «فرمانده جنگ اقتصادی» الزاماً یک فرد سیاسی یا نظامی نیست؛ بلکه مدیری است که اقتصاد را بشناسد، میدان را درست ببیند و برای هر تصمیم، هزینه و فایده آن را محاسبه کند. چنین مدیری باید بتواند در شرایط محدودیت، منابع کشور را حفظ کند، مسیرهای جدید تجارت را پیدا کند، سرمایه را به سمت تولید هدایت کند و اجازه ندهد فشار خارجی مستقیماً به سفره مردم منتقل شود.اما توانمندی بهتنهایی کافی نیست. اقتصاد کشور به مدیرانی توانمند و دلسوز نیاز دارد؛ افرادی که منافع ملی را بر منافع شخصی و گروهی مقدم بدانند. در جنگ اقتصادی، یک تصمیم اشتباه میتواند میلیاردها تومان هزینه ایجاد کند و یک تصمیم درست میتواند یک صنعت را نجات دهد، هزاران شغل ایجاد کند و مسیر یک سرمایهگذاری بزرگ را هموار سازد.فرمانده اقتصادی باید شجاعت تصمیمگیری داشته باشد، اما این شجاعت نباید به بیقانونی تبدیل شود. باید جسارت داشته باشد، اما همراه با شفافیت و پاسخگویی. باید اهل مذاکره و تعامل باشد، اما از منافع کشور کوتاه نیاید.اقتصاد ایران امروز به مدیرانی نیاز دارد که به جای مدیریت بحران، بحران را مدیریت کنند؛ به جای توجیه مشکلات، راهحل بسازند و به جای حفظ وضع موجود، برای آینده اقتصاد کشور بجنگند.پیروزی در جنگ اقتصادی با شعار حاصل نمیشود؛ با مدیران توانمند، تصمیمهای شجاعانه، سیاستگذاری دقیق و دلسوزی واقعی برای اقتصاد و معیشت مردم امکانپذیر است.
