مریم بیات‌تبار ، اظهار کرد: نویسنده واژه بسیار گسترده‌ای بوده و به هر شخصی که می‌نویسد، نویسنده می‌گویند و داستان‌نویسی نیز یکی از شاخه‌های نویسندگی است.

وی افزود: همه انسان‌ها از کودکی عاشق قصه و درام هستند و این مسئله از ابتدای وجود انسان وجود داشته ‌است؛ البته در زمان‌های گذشته این داستان‌ها از زبان مادربزرگ‌ها بیان می‌شد که امروزه قصه‌ها و ماجراها در قالب داستان با شیوه‌های جذاب و خلاقانه نوشته می‌شود.

این ‌نویسنده جوان زنجانی تصریح کرد: داستان تکرار تجربیات انسان‌ها است که افراد با بیان آن‌ها به بیان تجربیات خود می‌پردازند و یک داستان‌نویس نیز با تکنیک‌هایی که به کار می‌برد به ثبت این اتفاقات که علاوه بر جنبه تفریحی، جنبه آکاه‌سازی نیز دارد، می‌پردازد.

بیات‌تبار ادامه داد: رسالت داستان ایجاد سرگرمی، آگاهی و فرهنگ‌سازی است که با توجه به جنبه سرگرمی داستان، افراد آن را بهتر می‌پذیرند و با بیان یک سری از رفتارها در لابه‌لای ماجراها علاوه بر درونی شدن یک سری رفتارها در جامعه در ایجاد آگاهی و فرهنگ‌سازی نیز موثر است.

این داستان‌نویس زنجانی عنوان کرد: با توجه به اینکه در داستان یک اتفاقی با جزئیات بیان می‌شود، پذیرش آن برای افراد آسان‌تر بوده و می‌توانند خود را در آن موقعیت قرار دهند که این مسئله به درک موضوعات و ایجاد آگاهی کمک می‌کند.

بیات‌تبار با اشاره به اینکه در دهه ۸۰ استان زنجان در حوزه داستان‌نویسی از موفق‌ترین استان‌ها بود، بیان کرد: دهه ۹۰ نیز نوجوانان استان در این حوزه خوش درخشیده‌اند، ولی با توجه به سابقه استان در داستان‌نویسی انتظار گام‌های بلندتری در این حوزه را داریم؛ همچنین در چند سال اخیر در حوزه خاطره‌نویسی نیز علاوه بر اینکه تعداد کتاب‌های چاپ شده و مقام آورده در حوزه خاطره‌نویسی افزایش یافته، تعداد کتاب‌های ترجمه شده این حوزه از استان نیز افزایش داشته ‌است.

وی خاطرنشان کرد: شیوع ویروس کرونا و مجازی شدن بیشتر فعالیت‌ها این امکان را برای نویسنده‌های استان نیز بهوجود آورده که با سایر نویسنده‌های شاخص کشور ارتباط داشته ‌باشند، ولی از سویی دیگر باعث کم‌تر شدن شور و نشاط در بین نویسندگان شده ‌است.