شهرهای ما دیگر امن نیستند! گوشی‌های مردم در چشم بر هم زدنی قاپیده می‌شوند و هر روز اخبار تازه‌ای از سرقت‌های خیابانی، مترو و اتوبوس منتشر می‌شود. مردم از ترس و اضطراب در خیابان‌ها قدم می‌زنند و اعتماد عمومی به نظم شهری در حال فروریختن است.

آمارها تکان‌دهنده‌اند: تنها در ۶ ماه گذشته، سرقت گوشی بیش از ۴۰ درصد افزایش یافته و قربانیان از سرعت عمل و جسارت سارقان شوکه شده‌اند. دیگر نمی‌توان گفت این یک جرم ساده است؛ این نمادی از فساد، ناکارآمدی و بی‌تفاوتی مسئولان است که زندگی روزمره مردم را گروگان گرفته است.

سوال اینجاست: مسئولان کجا هستند؟ چرا گشت‌های پلیس ناکافی‌اند؟ چرا سیستم‌های نظارتی و دوربین‌ها پاسخگو نیستند؟ وقتی ضعف مدیریت، فقر گسترده و نبود آموزش به مردم با هم ترکیب می‌شوند، نتیجه چیزی جز جولان دزدان حرفه‌ای نیست. این سارقان هر روز جسورتر و بی‌باک‌تر شده‌اند و هیچ مانعی جلویشان نیست.

پیامدها هولناک و گسترده‌اند: ترس، استرس، کاهش اعتماد عمومی، آسیب روانی و افزایش هزینه‌های اقتصادی؛ مردم دیگر با آرامش در خیابان‌ها قدم نمی‌زنند، مترو و اتوبوس دیگر محل امنی نیست و شهر به میدان ناامنی و بی‌قانونی تبدیل شده است.

راهکار فوری چیست؟ حضور گسترده و فعال گشت‌های پلیس، نصب دوربین‌های امنیتی، آموزش و اطلاع‌رسانی به مردم و کاهش فقر و بیکاری تا جلوی این بحران گرفته شود.

اگر مسئولان امروز بی‌تفاوت بمانند، فردا دیر خواهد بود. قاپی گوشی موبایل دیگر یک جرم ساده نیست؛ نمادی است از فروپاشی امنیت شهری و بی‌تدبیری مسئولان. خیابان‌ها جولانگاه دزدان شده و مردم قربانی بی‌تدبیری و ضعف مدیریتی هستند.

  • نویسنده : مونا ربیعیان