این مبلغ هنگفت، که معادل ده‌ها هزار میلیارد تومان است، نه در پروژه‌های عمرانی یا توسعه شهری، بلکه در جیب دلالان و واسطه‌ها سرازیر شده است. این فساد نه تنها منابع عمومی را به تاراج برده، بلکه اعتماد مردم به نهادهای دولتی را نیز به شدت آسیب زده است.

در شرایطی که مردم با مشکلات اقتصادی عدیده‌ای دست و پنجه نرم می‌کنند، این حجم از فساد در نهادهای دولتی، به ویژه شهرداری تهران، نه تنها ظلم به مردم است، بلکه خیانتی آشکار به بیت‌المال محسوب می‌شود.

مردم حق دارند بدانند که چه کسانی در پس این فسادها قرار دارند و چرا تاکنون هیچ اقدام مؤثری برای برخورد با متخلفان صورت نگرفته است.

فساد گسترده، اعتماد مردم به نهادهای دولتی و مدیریت شهری را تضعیف کرده است. مردم احساس می‌کنند صدایشان شنیده نمی‌شود و هیچ نهادی پاسخگو نیست. پیامدهای اجتماعی این بی‌اعتمادی عبارتند از:

کاهش سرمایه اجتماعی: کاهش اعتماد عمومی، مشارکت مدنی و حس تعلق به شهر را کاهش می‌دهد.

افزایش نابرابری: فساد میلیاردی باعث تمرکز ثروت در دست عده‌ای محدود و افزایش فاصله طبقاتی می‌شود.

استرس و ناامیدی: مشاهده فساد گسترده و بی‌عملی مسئولان، مردم را در معرض اضطراب و ناامیدی قرار می‌دهد.

فساد ۳ میلیارد یورویی در شهرداری تهران، تنها یک نمونه از فسادهای گسترده‌ای است که در نهادهای دولتی کشور رخ می‌دهد. برای بازگرداندن اعتماد مردم و پاکسازی نهادهای دولتی، نیاز به اراده‌ای قوی، شفافیت کامل و برخورد قاطع با متخلفان داریم.

این فساد، نه تنها ضربه‌ای به اقتصاد کشور است، بلکه لکه ننگی بر دامن مسئولان و مدیران شهری محسوب می‌شود. مردم منتظرند تا عدالت در مورد این پرونده‌ها اجرا شود و کسانی که به بیت‌المال دست‌اندازی کرده‌اند، به سزای اعمال خود برسند.