همان ۴ درصدی که محمدباقر قالیباف در مناظره با حسن روحانی از آن به عنوان گروهی که مشکلی ندارند یاد کرد، امروز کم‌رنگ‌تر از همیشه شده است؛ چرا که بخش عمده مردم در تنگناهای اقتصادی و فشارهای روزافزون زندگی می‌کنند. با فعال شدن مکانیسم ماشه و تشدید تحریم‌ها، سفره‌های مردم هر روز کوچک‌تر شده و فقر بیش از پیش گسترش می‌یابد.

مردم دیگر جنگ نمی‌خواهند؛ آن‌ها خواستار کشوری آرام با ثبات اقتصادی هستند، جایی که زندگی آسان و با آرامش برای همه فراهم باشد. تا کی باید با شعارها و وعده‌های بی‌عمل زندگی کرد؟

اقتصاد ایران امروز به میدان فساد، سوءمدیریت و ناکارآمدی تبدیل شده است. تورم سرسام‌آور و سقوط آزاد ارزش پول ملی، زندگی مردم را به جهنمی تمام‌عیار بدل کرده است. مسئولانی که به جای پاسخگویی و اصلاح امور، با دروغ و وعده‌های توخالی مردم را فریب می‌دهند، خود عامل اصلی این بحران هستند.

میلیون‌ها ایرانی هر روز در عمق فقر مطلق فرو می‌روند و هیچ نشانه‌ای از بهبود دیده نمی‌شود. بیکاری گسترده، رکود مزمن و نابودی تولید داخلی، جامعه را به آستانه انفجار اجتماعی رسانده است. جای تأسف است که در چنین شرایطی هنوز برخی مسئولان به جای اصلاح واقعی، در پی سرکوب صدای مردم و حفظ منافع گروهی خود هستند.

این وضعیت ننگ‌آور باید فوراً متوقف شود. اگر نهادهای مسئول دست از عوام‌فریبی بردارند و برنامه‌ای عملی و واقعی برای نجات کشور ارائه نکنند، اقتصاد ایران نه تنها سقوط خواهد کرد، بلکه کشور به بحرانی عمیق‌تر و غیرقابل بازگشت دچار خواهد شد.

مردم ایران شایسته زندگی در عزت، آرامش و امنیت هستند، نه در زیر سایه تباهی اقتصادی و بی‌عدالتی.