در حالی که اقتصاد داخلی تحت فشار تورم و کاهش قدرت خرید مردم است، فعال شدن مکانیسم ماشه باعث شده تجارت رسمی، سرمایه‌گذاری و جریان نقدینگی در مناطق آزاد به شدت محدود شود. تولیدکنندگان، صادرکنندگان و فعالان اقتصادی اکنون در یک معبر بحرانی قرار دارند؛ اگر تصمیمات مدیریتی هوشمند اتخاذ نشود، مناطق آزاد به جای فرصت اقتصادی، به خط مقدم آسیب اقتصادی و اجتماعی تبدیل خواهند شد.

فرصت یا تهدید؟

مناطق آزاد همیشه محل تسریع تجارت، جذب سرمایه و ایجاد شغل بوده‌اند. اما حالا، فعال شدن مکانیسم ماشه، این مناطق را در معرض فشارهای بین‌المللی قرار داده است. تحریم‌های بانکی و مالی، محدودیت در بیمه و حمل‌ونقل بین‌المللی و فشار بر طرف‌های ثالث، تجارت رسمی را دشوار کرده و تولیدکنندگان را به حاشیه راند.

پیامدهای اجتماعی و اقتصادی

بی‌اعتمادی سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی: اگر نهادهای مالی و تجاری نتوانند مسیر امنی پیدا کنند، سرمایه‌گذاری کاهش می‌یابد.

رشد اقتصاد غیررسمی: محدودیت‌های بانکی و بیمه‌ای باعث می‌شود تولیدکننده به مسیرهای غیررسمی یا واسطه‌گری پناه ببرد.

تهدید اشتغال: هرگونه توقف در تولید و صادرات، نیروی کار مناطق آزاد را تحت فشار قرار می‌دهد.

مناطق آزاد نباید به قربانی سیاست‌های بین‌المللی بدل شوند. اقدامات فوری و هوشمندانه می‌تواند این مناطق را از زیر فشار مکانیسم ماشه نجات دهد: ایجاد کانال‌های مالی جایگزین، تقویت ترانزیت و ری‌اکسپورت، حمایت از تولیدکننده داخلی و اطلاع‌رسانی شفاف به فعالان اقتصادی، تنها راه جلوگیری از بحران است.

فعال شدن مکانیسم ماشه، زنگ خطر اقتصادی است، اما هنوز فرصت برای مدیریت هوشمندانه مناطق آزاد وجود دارد. اگر سیاست‌گذاران تدابیر عملی و فوری اتخاذ نکنند، مناطق آزاد نه نقطه امید، بلکه خط مقدم آسیب اقتصادی و اجتماعی خواهند شد.

مناطق آزاد هنوز فرصت باقی دارند تا از زیر بیرق مکانیسم ماشه به موتور تاب‌آوری اقتصاد ملی تبدیل شوند. اگر سیاست‌گذاران تدابیر عملی و فوری اتخاذ نکنند، این مناطق نه نقطه امید، بلکه خط مقدم آسیب اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خواهند بود.

هشدار نهایی: مکانیسم ماشه زنگ خطر است، اما هنوز فرصت برای مدیریت هوشمندانه وجود دارد. مناطق آزاد می‌توانند یا قربانی فشارهای بین‌المللی باشند یا با تصمیمات سریع و عملی، پشتوانه اقتصاد ملی در بحران‌ها شوند.