در خیابان‌های این کشور دیگر فریاد نمی‌زنند، آه می‌کشند. سکوتی تلخ و سنگین، جان شهر را گرفته است. در صف نان، در ایستگاه اتوبوس، در داروخانه‌ها و بازارها، مردمی را می‌بینی که هر روز اندکی از کرامت و امیدشان را در جنگ نابرابر با گرانی از دست می‌دهند. اما آن‌سوی این واقعیت دردناک، مسوولانی نشسته‌اند که گویی هنوز باور ندارند مردم در چه وضعی زندگی می‌کنند.