در اقتصاد سیاسی ، تنش‌ها و بحران‌های خارجی صرفاً پیامد سیاست خارجی نیستند؛ بلکه به‌تدریج به ابزار حکمرانی اقتصادی تبدیل شده‌اند. تحریم‌ها، بن‌بست‌های دیپلماتیک و درگیری‌های منطقه‌ای، به جای آنکه صرفاً هزینه‌هایی تحمیلی باشند، در عمل بستری برای تداوم ناکارآمدی، تعمیق فساد و تمرکز ثروت در دست شبکه‌های محدود قدرت ایجاد کرده‌اند. این چرخه مخرب در سال‌های اخیر شتاب گرفته و در دولت چهاردهم به اوج خود رسیده است؛ چرخه‌ای که هر روز، تخریب اقتصاد ملی و غارت منابع عمومی را عادی‌تر می‌کند.

در یک سال‌ونیم گذشته، بازار ارز ایران شاهد جهشی کم‌سابقه بوده است؛ قیمت دلار بیش از ۲.۳ برابر افزایش یافته و این رشد پرشتاب، به‌طور مستقیم بر قیمت کالاهای اساسی، اجاره‌بها، خدمات و در نهایت سفره مردم اثر گذاشته است. آنچه این دوره را متمایز می‌کند، نه‌فقط عددهای بزرگ بازار ارز، بلکه تداوم و جهت‌داری سیاست ارزی دولت است؛ سیاستی که به باور بسیاری از کارشناسان، از ابتدا بر پذیرش افزایش نرخ دلار به‌عنوان ابزار تنظیم اقتصاد تکیه داشته است.

گردهمایی فصلی انجمن سرمایه‌گذاری مشترک ایران و خارجی، در اتاق بازرگانی ایران برگزار شد. در این نشست، عملکرد انجمن در سه‌ماهه پس از انتخابات هیئت‌مدیره مورد ارزیابی قرار گرفت و محورهایی از وضعیت بازارهای مالی تا فرصت‌های سرمایه‌گذاری مشترک میان ایران و ویتنام در دستور کار قرار گرفت.

مونا ربیعیان، دادگاه صلح قرار بود نهادی برای کاهش تنش‌های حقوقی، تسهیل گفت‌وگو میان طرفین دعوا و ایجاد سازش پیش از صدور حکم باشد؛ نهادی که فلسفه وجودی‌اش «صلح» است، نه تشدید اختلاف. اما آنچه برخی شهروندان از تجربه مراجعه به این دادگاه‌ها روایت می‌کنند، فاصله‌ای نگران‌کننده با این هدف اولیه دارد.

در حالی‌که ایران با عضویت ناظر در اتحادیه اقتصادی اوراسیا وارد یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های تجاری منطقه‌ای شده، کارشناسان هشدار می‌دهند که این «فرصت طلایی» بدون برنامه‌ریزی دقیق می‌تواند به یک فرصت سوخته تبدیل شود.

واقعیت رو بخواهید من در دوران تحصیل در رشته ی تجربی درمقطع دبیرستان، علی رغم اینکه جزء شاگردان  ممتاز کلاس بودم ،فکرورود به رشته ی داروسازی را در سر نداشتم . من در تمام سالهای تحصیل فقط به شعر و  ادبیات فارسی علاقه داشتم وصرفا برای فرارسیدن زنگ  انشا و برای خواندن نوشته هایم با […]

مونا ربیعیان، تورم رسمی ۷۰٪ و افزایش حقوق تنها ۲۰٪، وارد یک بحران اقتصادی عمیق شده است. کارشناسان و مردم هشدار می‌دهند: این تصمیم ناکافی، نه تنها قدرت خرید را جبران نمی‌کند، بلکه تحریم‌ها و سیاست‌های دور زدن آن از جیب مردم بینوا هزینه می‌شود. تولیدکننده، کارگر و بازنشسته بیشترین فشار را تحمل می‌کنند، در حالی که فعالان رانت‌خوار و سوداگران مسیرهای سودده خود را حفظ کرده‌اند.

مونا ربیعیان، در سال‌هایی که سفر، پس‌انداز، خرید خانه، یا حتی یک زندگی معمولی از توان نسل جوان خارج شده، پدیده‌ای تازه در جامعه ریشه دوانده است؛ پدیده‌ای که تناقض عریان اقتصاد امروز ایران را به نمایش می‌گذارد: «آیفون‌دارهای فقیر».

حسین جلیلی بال؛ قیمت دلار در ایران به عددی بی‌سابقه رسید: ۱۲۰ هزار تومان. این جهش نه تنها اقتصاد را تحت فشار قرار داده، بلکه معیشت مردم و امنیت ملی کشور را تهدید می‌کند. کارشناسان، فعالان اقتصادی و مردم بر این باورند که وضعیت فعلی، پیامدهای جدی کوتاه‌مدت و بلندمدت برای ایران به همراه دارد.

شیما ربیعیان؛ سال‌هاست که فاصله بین درآمد و هزینه خانوارها در ایران هر روز بیشتر می‌شود. تورم افسارگسیخته، افزایش چندبرابری قیمت کالاهای اساسی و رکود اقتصادی، خانواده‌ها را در مواجهه با سفره‌ای که کوچک و کوچک‌تر می‌شود قرار داده است.